کتاب با امتنان نگاهم کن

داستانی که از شخصیت های بی نام اما پر نشان شروع میشود؛ بحران های شخصیتی و گذشته کسی را که هنوز نتوانسته ابن الوقت باشد و گوهر حال را دریابد به جمع تسلسل‌وار مشکلاتِ مستمر پیوند می‌دهد و نهایتا اتفاقات شوم دیگری را پدید می‌آورد. اما در این بین شما تنها سرگرم نیستید و تنها کارتان خواندن یک داستان ساده نیست! چه اینکه می‌توانید راهکارهای زیادی برای خودشناسی، دریافت لحظات و معنای زندگی‌ آن هم در دل نوشته های مولوی و عطار نیشابور بیابید؛ نوشته هایی که با شالوده‌ای از قواعد حقوقی و کیفری، جرم شناسی و فلسفه مجازات، جواهر عرفان و سلوک، شوخی با فلسفه و نهایتا عشق، مزین شده‌اند. همه چیز در این روایت، دارای معناست! معانی عمیقی که با پازل هایی از حقایق مختلف، یک واقعیت انکار ناپذیر را جان بخشیده‌اند؛ یک رئالیسم پراکنده که ایده‌آل به نظر می‌رسد!

بخش کوتاهی از متن کتاب‌ چنین است: 《ای هزیمت همه غم ها و ترعه نوش تمام مسیرها! من آدم کمی نیستم؛ دردی کشیده ام که مپرس. قسم به ساحلی که دریا برایش می خروشد و نهنگ هایی که هر روز به او سیلی می زنند، من فریادش را وقتی مدام می گوید: «با امتنان نگاهم کن!» میشنوم. من، رگ حیاتم یک غمزه از چشمان توست؛ نه آنی که می گویند روی گلوی ماست. پس ای عشق، با امتنان نگاهم کن》.

مطالعه این رمان را به همه علاقمندان داستان های فلسفی و حقوقی پیشنهاد میکنیم.